Bestekbeschrijving CW 50(-HI)

1.	Systeem

Het aluminium gordijngevelsysteem heeft een aanzichtbreedte van 50 mm. De draagconstructie bevindt zich steeds aan de binnenzijde van de gevel en is samengesteld uit verticale en horizontale kokerprofielen die zelfdragend zijn met een profieldiepte in functie van de overspanning. De beglazing en/of de vulpanelen worden met  behulp van aluminium klemlijsten bevestigd. Het geheel wordt afgewerkt met aluminium deklijsten die op de klemlijsten klipsen.
Het systeem kan zowel verticaal als onder een bepaalde hoek toegepast worden.

De prestaties van het systeem moeten aangetoond worden door verschillende certificaten en testrapporten waarvan hieronder een overzicht wordt gegeven:

•	een ISO 9001-certificaat van de systeemleverancier (kwaliteit vanaf de ontwikkeling tot de levering).
•	de resultaten van de op het systeem uitgevoerde thermische berekeningen (volgens EN 10077-2  en waarbij de berekeningen  onder certificatie van BCCA vallen), liggen tussen de volgende waarden: 
o	2,05 < Uf ≤ 2,47 W/m2 K voor een glasdikte van 24 mm 
o	1,31 < Uf ≤ 1,49 W/m2 K voor een glasdikte van 44 mm
•	de resultaten van de op het systeem uitgevoerde thermische berekeningen voor de HI-versie(volgens EN 10077-2  en waarbij de berekeningen  onder certificatie van BCCA vallen), liggen tussen de volgende waarden:
o	1,15 < Uf < 1,23 W/m²K voor een glasdikte van 26 mm
o	0,80 < Uf < 0,82 W/m²K voor een glasdikte van 46 mm
•	een doorlopende Europese ETA-goedkeuring voor de structurele verlijming van de vleugels voor het uitzetzakraam met nummer A/G 020123.
•	Wind-, water- en luchtdichtheidstesten conform de geldende Europese normen. 
•	ITT testrapporten conform de productnorm NBN EN 13830 die van toepassing is in het kader van CE markering welke verplicht is.

Kopijen van deze certificaten en testverslagen moeten, op aanvraag van de architect, onmiddellijk 
kunnen voorgelegd worden.

De constructeur dient te werken volgens de geldende productnorm EN 14351-1. De CE-markeringsdocumenten (CE-label, verklaring gereglementeerde stoffen en de conformiteitverklaring) dienen voorgelegd te kunnen worden evenals een  procescertificaat, afgeleverd door een Belgisch Notified Body, welke  aantoont dat de productie in overeenstemming is met de EN 14351-1.

2.	Profielen

De aluminium profielen zijn geëxtrudeerd uit de legering EN-AW6060B volgens EN 573-3 met bijkomende vereisten om de corrosieweerstand te verhogen: Zn ≤ 0,15 %, Cu ≤ 0,02 %, Pb ≤ 0,022 %, Si: 0,30 – 0,55 %, Fe: 0,10 – 0,30 %, Mg: 0,35 – 0,60 %, Mn ≤ 0,10 %,  Cr ≤ 0,05 %, Ti ≤ 0,10 %, andere elementen individueel ≤ 0,05 %, samen ≤ 0,15 %. De mechanische kenmerken beantwoorden aan de norm EN 755-2 met nabehandeling T66 of aan norm DIN 1748-1 met F22 . De toleranties zijn gebaseerd op de norm EN 12020-2 of aan DIN 17615-3.

De verticale draagprofielen zijn samengesteld uit een kamerprofiel met drainagekanalen, schroefkanalen en dichtingkanalen voor de beglazingsdichtingen. In het kamerprofiel kan een aluminium versterkingsprofiel of een standaard gegalvaniseerde stalen buis geschoven worden. De diepte van de verticale draagprofielen dient gekozen te worden in functie van de overspanning en de op te nemen belasting en kan variëren van 41,5 mm, 62,5 mm, 83,5 mm, 104,5 mm, 125,5 mm, 146,5 mm, 167,5 mm, 188,5 mm tot 230,5mm.
De horizontale dwarsprofielen hebben een diepte van 23,7 mm, 46,2 mm, 67,2 mm, 88,2 mm, 109,2 mm, 
130,2 mm, 151,2 mm, 172,2 mm of 193,2 mm. Dit laat toe hun binnenzijde vlak of terugliggend te plaatsen t.o.v. de binnenzijde van de draagprofielen, in functie van de belastingen en de gewenste esthetiek.

De klemlijsten worden met speciale roestvrij stalen schroeven en borgringen in kunststof in het doorlopend schroefkanaal van de basisstructuur bevestigd met een H.O.H. afstand van 300 mm. 
Zij verzekeren een optimale inklemming van glas en/of vulpanelen. Vervolgens worden de aluminium afdekprofielen op de klemlijsten geklipst.

De klemlijsten en afdekkappen aan de buitenzijde hebben een breedte van 50 mm. 
Om een correcte koppeling tussen de afdekkappen te verzekeren, wordt geopteerd voor een verschillende diepte voor de verticale en horizontale afdekkappen. 
De standaard horizontale en verticale afdekprofielen zijn van het type*: 
•	rechthoekig (afronding van 3mm) gesloten met een diepte van 14,3; 17,3; 22,8; 49,3; 75 of 100 mm
•	rechthoekig (afronding van 0.5mm) gesloten met een diepte van 13, 15 of 22 mm
•	afgerond met een diepte van 30,7 of 50 mm 
•	ellipsvormig met een diepte van 114 mm
•	in U-vorm met een diepte van 37,3 mm
•	in U-vorm met een diepte van 35 mm met een regelmatige en zichtbare plaatsing van de schroeven om de 
30 cm, bevestigd zonder afdekkap
•	vlak met een diepte van 6,8 of 9,5 mm met een regelmatige en zichtbare plaatsing van de schroeven om de 30 cm.
•	rechthoekig met een vin van 8 mm breed en een totale diepte van 35 of 55 mm
•	rechthoekig met een vin van 10 mm breed en een totale diepte van 32,8 mm
•	trapeziumvormig met een diepte van 33,7 mm
•	trapeziumvormige klemlijst met een breedte van 46 mm, een diepte van 12,5 mm en een extra afdekprofiel met een breedte van 19,5 mm voor verborgen bevestiging 
•	Vlak met een diepte van 5 mm, geplaatst met verzonken schroeven, die afgedekt worden door middel van een dichting of een kitvoeg. Het profiel wordt geplaatst met een doorlopende beglazingsdichting uit één stuk.

De structurele profielen hebben een nominale dikte tussen 1,7 en 4,7 mm. Deze wanddikte is systeemgebonden en wordt berekend door de systeemleverancier afhankelijk van de profielgeometrie, de grootte van het profiel en de functionaliteit.

3.	Assemblage profielen

Bij de assemblage overlappen de draag- en dwarsprofielen elkaar. Deze methode laat toe de horizontale dwarsprofielen te draineren in de verticale draagprofielen, zonder dat de verticale drainagekamer onderbroken wordt. 
In het dichtingkanaal van de verticale draagprofielen wordt een EPDM-einddichting aangebracht die de overlapping tussen beide profielen afdicht zonder gebruik te maken van siliconen. De horizontale  dwarsprofielen worden vervolgens met roestvrij stalen schroeven bevestigd op de draagprofielen waarbij de aandrukking tussenbeide zorgt voor een goede afdichting.
De verbinding van beide profielen aan de binnenzijde kan op verschillende manieren gerealiseerd worden*:
•	Ofwel door U-vormige T-verbindingsprofielen voorzien van verschillende schroefkanalen. 
Deze verbindingsstukken worden op het draagprofiel geschroefd en verdwijnen volledig in de rechthoekige kamer van het dwarsprofiel.
•	Ofwel door een voorgevormd steunstuk in de daarvoor voorziene ruimte in de binnenkamer van het dwarsprofiel te schuiven. Dit verbindingsstuk bezit een veersysteem dat zich vastzet in een ronde opening van 10 mm in het draagprofiel.
•	Voor de bevestiging van schuine dwarsprofielen wordt gebruik gemaakt van cirkelvormige T-verbindingsstukken voorzien van verschillende schroefkanalen. Deze verbindingsstukken worden op het draagprofiel geschroefd en verdwijnen volledig in de rechthoekige kamer van het dwarsprofiel.

Verbindingsmanchetten ter hoogte van de overgang verticale met horizontale profielen kunnen het geheel afwerken langs de binnenzijde.

4.	Dichtingsrubbers

De beglazingsrubbers alsook de verbindingsmanchetten zijn in EPDM, volgens TV 110.

Binnenste beglazingsrubbers
Het niveauverschil van de dichtingkanalen, ontstaan door het overlappen van de dwars- en draagprofielen, wordt opgevangen door het gebruik van verschillende beglazingsdichtingen in de draag- en dwarsprofielen.
Ondanks hun dikteverschil blijft het binnenzicht van de dichtingen gelijk. L-vormige dichtingen voorzien in  het dwarsprofiel zorgen hiervoor.
De koppelingen tussen de verschillende binnenrubbers dient ter hoogte van de hoeken afgedicht te worden met een geschikte vulcaniseerlijm zodat het geheel luchtdicht blijft.

Buitenste beglazingsrubbers 
Kleine verschillen in dikte tussen de invullingen (glas of panelen) kunnen eventueel gecompenseerd worden door gebruik te maken van verschillende rubbers met hetzelfde uitzicht. 
Indien men gebruik zou maken van siliconen in plaats van de klassieke beglazingsrubbers, worden nylon tussenstukken geplaatst ter hoogte van de klemprofielen als uitvulling. Een voegbodem gevolgd door een soepele dichting kunnen dan eenvoudig aangebracht worden.

Voor hellende beglazing dient een bijkomende zelfklevende aluminium butyltape voorzien te worden over de glasranden als extra dichting. Het membraan wordt op de glasrand gedrukt door middel van de 2 EPDM rubbers, ingeklemd in de klemlijst.

5.	Drainage

De EPDM compartimenteringsrubbers zijn continu geplaatst op een hard PVC isolator die op zijn beurt continu in het schroefkanaal van de dwarsprofielen zit. De isolator en de compartimenteringsdichting geleiden het water van de dwarsprofielen tot in de draagprofielen of rechtstreeks naar buiten via kleine drainagekanaaltjes, uitgefreesd in klemlijst en afdekprofiel en zorgen er zo voor dat het eventuele infiltratiewater nooit op de glasranden blijft staan.

Ter hoogte van de koppeling van de verticale draagprofielen (in hetzelfde vlak of onder een bepaalde hoek) worden drainagestukken in hard PVC in de drainagekanalen geschroefd en verlijmd. Hierdoor wordt de onderbreking van het drainagekanaal overbrugd waardoor een continu drainagekanaal ontstaat voor de afvoer van het eventuele infiltratiewater.

6.	Variant HI

Om een verbeterde thermische isolatie van de profielen te verkrijgen, kan een polyethyleendichting met lage densiteit (PE-LD) voorzien worden tussen de klemlijst en het structuurprofiel. In dat geval worden de hard PVC isolator en de EPDM compartimenteringsrubber niet geplaatst, maar wordt een zelfklevende butyltape voorzien om het geheel af te dichten. Met deze maatregelen  wordt het warmtetransport rond het glas beperkt en wordt een betere Uf-waarde bekomen (zie §1).

7.	Verticale hoeken voor gevels in facetten

Indien de verticale hoek tussen twee aangrenzende glas- of vulpanelen minder dan 150° bedraagt, wordt het draagprofiel aangepast met een hulpprofiel. Zo wordt een hoek gevormd van 135° of 157°30’. Dit hulpprofiel wordt vastgeschroefd in het schroefkanaal van het draagprofiel.
Bovendien kunnen de verticale hoeken tot 22°30’ worden opgevangen door het gebruik van aangepaste beglazingsdichtingen. Door de hulpprofielen te combineren met deze aangepaste beglazingsdichtingen, wordt een variatie van hoeken gaande van 120° tot 210° bekomen. 
De hulpprofielen krijgen een aangepaste klemlijst en afdekprofiel.

De buitenhoeken van 90° (min of plus 15°) en 135° (min of plus 15°) kunnen ook met behulp van speciale draagprofielen worden uitgevoerd.

8.	Horizontale hoeken voor overgang gevel – dak

De overgang van een verticaal naar een schuin gevelvlak wordt als volgt uitgevoerd*:
•	met twee aangepaste dwarsprofielen, waarbij de hoek kan variëren tussen 95° en 135°. Deze hoek krijgt een aangepaste klemlijst en een afdekprofiel al dan niet voorzien van een gootprofiel. 
De dichtheid tussen de 2 dwarsprofielen wordt aan de binnenzijde verzekerd door een scharnierende dichting in EPDM.
•	met twee dwarsprofielen in hoek tegen elkaar, opgevuld met een aluminium sandwichpaneel. 
Voor het plaatsen van de klemprofielen wordt een zelfklevende aluminiumbutyltape voorzien. 

9.	Dilatatie

De dwarsprofielen worden op de draagprofielen bevestigd, zodanig dat de horizontale dilatatie mogelijk blijft. Aan de binnenzijde kan een zwarte EPDM-dichting voorzien worden tussen de verticale en de horizontale draagstructuur.
Verticale dilatatievoegen worden uitgevoerd met een aluminium dilatatieprofiel, aangepast aan de binnenafmetingen van de binnenkamer van de verschillende draagprofielen. Ze worden in de binnenkamer van twee onder elkaar geplaatste draagprofielen aangebracht. Het dilatatieprofiel wordt samen met het PVC-koppelstuk vastgeschroefd in het bovenste draagprofiel. Nadien wordt dit koppelstuk afgekit.
De voeg tussen de draagprofielen wordt eveneens afgekit met siliconen zodanig dat de dichtheid verzekerd blijft tussen het draagprofiel en het PVC koppelstuk.

10.	Vaste invullingen

Glas en/of vulpanelen worden langs de buitenzijde gemonteerd op geëxtrudeerde aluminium glassteunen, die in de dwarsprofielen gehaakt zijn (2 stuks per vulling). In functie van het glasgewicht wordt de steun gekozen.

Ontluchting van glas en/of vulpanelen moet voorzien worden.
De dikteverschillen tussen glas en/of vulpanelen kunnen opgevangen worden  door gebruik te maken van verschillende diktes van binnenrubbers ( tot max. 4 mm verschil). Bij grotere verschillen wordt gebruik gemaakt van aluminium opvulprofielen die in de dichtingskanalen van de draagprofielen worden aangebracht en waarin de binnenrubbers klipsen. 

11.	Opengaande delen

Ramen, deuren en schuifelementen
De ramen, deuren en schuifelementen worden op dezelfde wijze ingebouwd als de invulpanelen. 
Het principe van de thermische onderbreking wordt in de hele constructie aangehouden.
De volgende raam- en deurseries kunnen ingebouwd worden: 
•	Eco System
•	CS 68
•	CS 77
•	CS 86-HI
•	CS 38-SL

Deze reeksen bevatten een speciale buitenkader die gemakkelijk kan worden ingeklemd in de CW 50 gordijngevelprofielen. Deze toepassing zorgt ervoor dat het glas van de opengaande delen in hetzelfde vlak ligt als dat van de vaste glasgedeeltes.

Ook de volgende schuifsystemen kunnen geïntegreerd worden: 
•	CP 96 (-LS)
•	CP 130 (-LS)
•	CP 155 (-LS)

Voor de beschrijving van deze opengaande delen: zie hoofdstuk raam- en deursystemen en schuifsystemen.

Ramen met structureel verlijmd glas, onzichtbaar aan de buitenzijde van de gevel:
De opengaande delen zijn samengesteld uit 3 aluminium profielen.
De eerste vormt de buitenkader, de tweede het geraamte van de opengaande vleugel. Ze kunnen beide gelakt of geanodiseerd worden in de tint van de draagstructuur. De derde dient als drager voor de structurele verlijming van het glas en is verplicht zwart geanodiseerd.
De kleefbreedte van de glasrand bedraagt 20mm.
Het verlijmingprofieltje wordt in een rainure van het opengaande kader geschoven.
De hoeken worden pneumatisch geperst en verbonden met de aluminium profielen die in verstek werden gezaagd. Elke hoek van het vaste kader krijgt een pershoek en een speciale steunhoek in aluminium.

Het persen wordt toegepast op de aluminium hoek (EN-AW6060). Vooraf worden de profielsneden dichtgemaakt d.m.v. een neutraal elastisch dichtingsmiddel. In de kamer voor de pershoek wordt vlak voor of na het persen tweecomponentenlijm (EPOXY) geïnjecteerd. 
De compatibiliteit tussen lijm en aluminium systeem moet op vraag van de architect kunnen aangetoond worden door voorlegging van een technische fiche.
De sneden van de profielen worden samengevoegd door het persen of het schroeven.

De beglazing kan uitgevoerd worden zonder gebruik van stepbeglazing.

De buitenste randruimte tussen het kleefprofiel en de opengaande kader wordt afgedicht d.m.v. een voorgevormde rubber op basis van siliconen.

De opening is van het type*:
o	uitzetzakraam naar buiten projecterend. De cassetten zijn voorzien van 2 scharen aangepast aan de afmetingen en het gewicht van de cassetten.
o	parallel opengaand raam naar buiten projecterend. De cassetten zijn voorzien van minimum 3 scharen, waarvan één op de boven- of onderzijde. Bijkomende scharen worden voorzien in funcite van de vleugelafmetingen volgens de richtlijnen van de fabrikant.
Het glas wordt door de glasfabrikant op de cassetten gekleefd. Het lijmen gebeurt volgens de richtlijnen van de lijmleverancier. 
Het gewicht van het glas wordt opgevangen door 2 zwart geanodiseerde aluminium glassteunen.

Het uitzicht van de opengaande en de vaste delen is quasi identiek van buitenuit gezien. Het verschil is een rubberdichting met 2 flappen die het glas van de buitenkader scheidt.
Het maximale vleugelgewicht bedraagt 130 kg. Dit tot een maximale hoogte van 2000 mm en een maximale breedte van 1750 mm, de maximale hoogte en breedte zijn niet met elkaar te combineren. 

Dakraam
De dakramen zijn uiterst vlak en steken slechts 13 mm uit t.o.v. de standaard afdekkappen van de gordijngevelstructuur. Ze kunnen toegepast worden met een helling van 5° tot 80°.
De dakramen worden opgebouwd uit:
•	Een buitenkaderprofiel, samengesteld uit een buisvormige en een T-vormige halfschaal, geïsoleerd door middel van twee isolatiestrippen. Deze isolatiestrippen uit polyamide 6.6 zijn versterkt met 25 % glasvezels. 
De diepte van de isolatiestrippen bedraagt minimum 21 mm voor de basisversie, en 30 mm voor de HI-versie. 
•	Een vleugelprofiel, samengesteld uit 2 buisvormige halfschalen, geïsoleerd door middel van twee isolatiestrippen. Deze isolatiestrippen uit polyamide 6.6 zijn versterkt met 25 % glasvezels. 
De diepte van de isolatiestrippen bedraagt minimum 32 mm voor de basisversie, en 41 mm voor de HI-versie.

Het persen en schroeven van de verstekken is mogelijk dankzij de gegoten aluminium (UNI 5076) pershoeken en schroefhoeken die in de binnen- en buitenkamers van de profielen zitten.
Alvorens de pershoeken / schroefhoeken worden geperst / geschroefd, worden de doorsneden van de profielen afgedicht met behulp van een neutrale elastische dichtingskit, die de zaagsnedes beschermt tegen corrosie en tegelijk de verstekken afdicht.
De lijminjectiegaten worden in de profielen geponst, ofwel voor het persen / schroeven, ofwel tijdens het persen.
In de lijminjectiegaten wordt tweecomponentenlijm in het verstek geïnjecteerd, die door de voorgevormde kanalen in de pershoeken / schroefhoeken naar de juiste plaatsen in het verstek wordt geleid. De compatibiliteit tussen lijm en aluminium-systeem moet op vraag van de architect kunnen aangetoond worden door voorlegging van een technische fiche. De profieldoorsneden worden bij het persen / schroeven tegen elkaar getrokken.

Bijkomende steunhoeken in aluminium worden in daarvoor voorziene  aanslaglippen geschoven en zorgen er mee voor dat het verstek perfect vlak is. Ook deze steunhoeken dienen verlijmd te worden d.m.v. een tweecomponentenlijm. 

Regelbare hoeken voor buitenkaders en vleugelprofielen laten toe om trapeziumvormige dakramen te maken.

De bevestingsplaatjes van de scharnieren bevatten een rainure waarrmee ze in het kader- en het vleugelprofiel worden geschoven, waarna ze geborgd worden.
Vanaf bepaalde afmetingen worden extra sluitpunten voorzien. Deze worden bediend door middel van sluitlatten. De beweging van het sluitwerk wordt in de hoeken doorgegeven door middel van hoekoverbrengingen.
De opengaande delen worden bediend met een kruk, een spindel of een motor.* Voor grote gemotoriseerde vleugels wordt een bijkomende motor voorzien om de sluitpunten te ontgrendelen.

Drie  dichtingen in EPDM zorgen voor de dichting tussen buitenkader en vleugel. Alle dichtingen worden in de buitenkaders voorzien. De hoeken van deze dichtingen worden gevulkaniseerd.
In de HI-versie wordt een bijkomende dichting uit zacht EPDM voorzien tussen vleugel- en kaderprofiel.

De beglazing wordt in de vleugel gelegd op een dichting uit EPDM. De glaslatten (vervaardigd uit de legering EN-AW6060B) clipsen over de volledige profiellengte vast, zonder hulp van kunststofstukjes. De dichting aan de buitenzijde van de beglazing bestaat uit een zwelband met gesloten cellen en siliconen.

De plaatsing van het dakraam gebeurt op dezelfde manier als bij een vaste beglazing. Het dakraam wordt geplaatst tussen de draagprofielen. Een tussenliggend dwarsprofiel is nodig waar de beglazing overgaat naar het dakraam binnen een zelfde dakhelling (zie hierboven bij de plaatsing van dwarsprofielen).

De maximale afmetingen zijn afhankelijk van de dakhelling en de lasten, met een max. gewicht van 250 kg en een maiximale glasoppervlakte van 2,2 m².
De maximale glasdikte bedraagt 44 mm voor de basisversie, en 53 mm voor de HI-versie.
De dakhelling waarin het dakraam wordt verwerkt ligt tussen 5° en 80°. De vleugels kunnen tot 90° geopend worden.

12.	Plaatsing en verankeringen

De verticale draagprofielen worden op de structurele elementen van de ruwbouw bevestigd door middel van aangepaste verankeringstukken in aluminium of gegalvaniseerd staal.
De verankering van de aluminium elementen aan het gebouw dient zo uitgevoerd te worden dat bewegingen van het gebouw opgevangen worden zonder dat hierdoor belastingen op de aluminium constructies worden overgedragen.
Verder worden de verankeringen zodanig uitgevoerd dat een vrije dilatatie van de gevel mogelijk blijft. Dit betekent dat er windverankeringen en gewichtverankeringen voorzien moeten worden. 
De stabiliteit van de vastzettingen o.i.v. zijn belastingen dient steeds gecontroleerd te worden.
Het is aangewezen om de vastzettingen zodanig te ontwerpen dat de voor de ruwbouw geldende toleranties opgevangen kunnen worden.
Een EPDM dichtingsmembraan, voorzien tussen de ruwbouw en het drainageniveau van de gevelconstructie, dient de water- en winddichtheid te verzekeren. Er moet extra aandacht besteed worden aan de correcte plaatsing van deze membranen in de hoeken zodat het geheel dicht blijft.
Aan de voet van de aluminium constructie moet het dichtingsmembraan het eventuele infiltratiewater dat in de  verticale draagprofielen komt naar buiten afvoeren. Een infrezing achter het drainagekanaal van het draagprofiel zorgt ervoor dat het membraan geklemd wordt achter het drainagekanaal en op die manier het infiltratiewater afvoert.

Aangepaste  afstandprofielen bestaande uit een inert materiaal met beperkt thermisch geleidingsvermogen en met een dikte gelijkaardige aan deze van het invulmateriaal van de gordijngevel, verzekeren de juiste plaatsing van de klemprofielen en de afdekkappen rondom de aluminium constructie.

Aan de buitenzijde van de gevelconstructie zijn de bouwaansluitingen afhankelijk van de aard van het gebouw en de gebruikte materialen.
Bij het gebruik van een aluminium profiel (standaardprofiel of geplooide plaat), moet de voeg steeds worden voorzien van een voegdichtingsband en een elastische voegkit.